Birlik Duygusu: Kayseri’nin Sokaklarında Buldum
İçimde bir şeylerin eksik olduğunu hissettiğimde, Kayseri’nin dar sokaklarında gezinmek beni hep huzurlu kılar. Her köşe başı, her taş, her eski duvar bir parça güven verir. Ama, bu günlerde bana sadece bir şey lazım: birlik duygusu.
25 yaşımdayım. Her geçen gün, büyüdüğüm bu şehre karşı daha derin bir bağ hissediyorum. Ne garip, değil mi? Hani çocukken tüm dünya sana küçücük, anlaşılmaz gelir ya; şimdi, her şey daha büyük ve karmaşık. Ama her şeyin özünde bir şey var: Birlik. Bu şehri, bu insanları, bu sesi, bu kokuyu hep birlikte yaşıyoruz. Ama, birlik duygusunu derinden hissedebilmek için bazen bir şeylerin eksik olmasına gerek vardır, belki de en çok buna ihtiyacım vardı.
Kayseri’de Bir Gündüz ve Akşamüstü
Bir sabah, güneş hâlâ uyur gibi dimdik doğmuşken, Kadir’le buluşmaya karar verdim. Kayseri’nin o meşhur eski taş köprülerinden birine gitmek istedik. İkimiz de yürürken, her zamanki gibi aramızda çok fazla konuşma yoktu. Bazen, arkadaşlıkların en güzel hali sessizliktir, değil mi? Ama o gün, suskunluk garipti. Aramızda bir boşluk vardı; birbirimize uzak, ama hala birbirimizin yanındaydık.
“Ne oldu?” dedim, dayanamadım.
Kadir biraz düşündü, gözleri ufka kaydı. “Bilmiyorum, her şeyin ne kadar boş olduğunu hissediyorum bazen. Birbirimize yardım etmemiz gerektiğini… Ama ne yapacağımızı tam olarak bilmiyorum.” Cevap vermedim. Ama ne kadar içimi ağrıttığını fark ettim. Hepimiz zaman zaman böyle hissederiz. Birlik duygusu nedir, diye düşündüm. Birlik olmanın anlamı, birbirimize gerçekten nasıl bağlı olduğumuz, birbirimize duyduğumuz güvenin ne kadar derin olduğu ne kadar önemlidir? Kadir’in kelimeleri, belki de bana her şeyin nasıl eksik olduğunu hatırlatıyordu. Ne kadar yakın olursak olalım, hep bir şeyler eksikti. Birlik duygusunun kaybolmuş olduğu bir dünyada, biz ne kadar birbirimizin yanında durabilirdik ki?
O Anın İhtiyacı
Kayseri’nin en sevdiğim yerlerinden biri, Melikgazi’nin o dar sokaklarında bir kafedir. Kadir’le o kafeye gittik. Oradaki eski tahta sandalyeler, kahvenin kokusu ve taze pişmiş simitler bana huzur verirdi. Ama o gün öyle değildi. Birlik duygusunu bir şekilde hissedemediğim bir gün oldu o gün. Sanki herkes bir adım geri gitmişti. Sadece ben değil, Kayseri’nin tüm sokakları sessizleşmiş gibiydi. Bir yanda insanlar vardı, ama sanki hiç kimse birbiriyle gerçekten konuşmuyordu. Huzursuzluk, sadece bir duvar gibi aramızda duruyordu.
Kadir’in bir kahve siparişi vermesini izlerken, o eski duvarın nasıl örüldüğünü düşündüm. Ne zaman bir yere gitseniz, yanınızdaki insanın size gerçekten ihtiyaç duyduğunu hissedebilecek misiniz? Birlik olmak, sadece fiziksel olarak yan yana durmakla mı sınırlıydı? Birbirimizin varlığını ne kadar içten hissediyorduk?
Zihnimdeki O Boşluk
Sadece birkaç dakika sessizlikten sonra, birden kaybolan bir şey buldum. Benim de içimde bir boşluk vardı, Kadir’in içinde olduğu gibi. Ama bu sefer, farklı bir şeydi. Kayseri’nin bozkırını izlerken, içimdeki bu boşluğu dolduracak bir şeylerin eksik olduğunu düşündüm. Kayseri’nin sıcak havası, insanların tedirgin adımları, beni derinden etkilemişti.
Birlik duygusu, biz gerçekten birbirimize duyduğumuz güveni hissettiğimizde ortaya çıkıyordu. Ancak, o an fark ettim ki, bazen bu güveni yaratmak için bazen önce kendimize güvenmemiz gerekirdi. Ve belki de Kadir de, hepimizin içindeki bu boşluğu bulmak için sabırsızlanıyordu. Yavaşça, Kadir’le göz göze geldik. O an, ikimizin de içinde bir şeylerin çözüldüğünü hissettim. İhtiyacımız olan şey sadece birbirimize biraz daha güvenmekti. Birlik duygusu burada da bir anlam kazandı.
Birlik Olmak Nedir?
Birlik duygusu, her zaman kolayca elde edilebilecek bir şey değildir. Zaman zaman kaybolur, ama bazen de onu tekrar bulmak, tüm parçaların bir araya gelmesiyle mümkün olur. Kayseri’nin sokaklarında yürürken, bazen öyle bir an gelir ki, her şeyin özüdür bu. Birlik olmak demek, birinin ellerini tutmak değil sadece. Birlik olmak demek, kalpten bir bağ kurmak, düşünceleri ve duyguları paylaşmak demek.
Kadir’le birlikte oturduğumuz o kafede, göz göze geldiğimizde her şey bir anda netleşti. Birlik duygusunu sadece kelimelerle anlatmak zordur. Ancak o an, birbirimizin içindeki boşluğu hissettik ve hep birlikte, ne olursa olsun yan yana olacağımızı fark ettik. O an, her şeyin anlamı bir anda değişti. Ve Kayseri, bir kez daha o kadar özel ve güzel bir yer oldu ki… Birlik olmanın ne demek olduğunu, o eski taş köprülerin üstünden geçerken daha iyi anladım.
Sonuçta
Birlik duygusu, her şeyin üstesinden gelebilme gücüyle birleşiyor. Kayseri’nin dar sokaklarında, o kafede Kadir ile geçirdiğimiz birkaç saat, beni derinden değiştirdi. Bazen insan, ne kadar yalnız hissederse hissetsin, en yakınındaki kişiyle bile gerçekten ne kadar bağ kurduğunu fark etmeyebilir. O yüzden bazen, birlikte olmak sadece yan yana olmakla sınırlı değildir. Gerçek birlik, kalpten kalbe bir bağ kurmaktır. İçindeki boşlukları kabul edip, birinin o boşluğu doldurmasına izin vermek, o zaman gerçek anlamını bulur.